X
تبلیغات
رایتل

موقت (حال نداشتم خیلی عصبانی باشم ، لطفا خیلی با لحن عصبانی بخونید خودتون )

دوشنبه 22 خرداد 1396 ساعت 22:13

داشتم فکر میکردم من چجور موجودی میتونم باشم که با کسایی احتمالا در گذشته دوستی و یا آشنایی مختصر داشتم و یا اونا خودشون منو میشناسن و من نمیدونم کی هستن که الان میان با اسم های : یه روانی ، یه بدبختی که حالش خوب نیست ، دلم برات تنگ شده ! ، رهگذر ، روانپریش ، دوستت دارم ! ، ای بی سی دی ای اف جی ، .... ، یه آشنای غریبه ، دوست قدیمی ت ، خوابگرد ، گراز ، میمون ، یه دلتنگ ، یه عاشق ، یه بیچاره و یه کوفت و یه زهرمار برام کامنت های بی هویت و مبهم میذارن و احتمالا توقع دارن من با این حافظه ی قشنگم بشناسمشون ! 

به هر حال خیلی ممنون که همه تون بهم لطف داشتین یجورایی! ولی بدونین دارین منو هم عین خودتون روانی میکنین....اسم و هویت ندارین؟میترسین از من؟ خجالت میکشین؟من چی ام؟لولو خورخوره؟یوها ها ها؟ چی خب؟!!!


باور کنید دیگه الان تو این دوره زمونه دوره ی اینجور مخفی بودنا گذشته ! من نه وحشتناکم نه ترسناک ! خیلی هم جون ندارم والا راستشو بخواین ....اینجوری نکنید....هویت به خرج بدین یکم....زشته ! ینی یکی دوبارش واسه شوخی و خنده خوبه ها؟ که بعدشم خودتونو لو بدین.ولی الان صفحه‌ی اول و دوم کامنتای من همش شده این مدلی....حق بدین دیوانه شم و یه وبلاگ دیگه بزنم و حرفامو دیگه اونجا بنویسم و بدم بیاد از اینجا و گه گداری بیام یه سری بزنم و یه فحش هم نثار خودم کنم و باز گم شم برم!

دلم لک زده واسه یه کامنت اسم و آدرس دار !